ustasze współpracowali z prawicowymi ekstremistami z Bułgarii, Węgier i Włoch, aby zamordować króla Aleksandra podczas wizyty we francuskiej Marsylii. Kuzyn Aleksandra, książę Paweł, przejął regencję, dopóki następca tronu Piotr II nie skończy osiemnastu lat. Lider ustaszy, Ante Pavelić wierzył, że zabójstwo króla spowoduje rozpad Jugosławii. Zamiast tego kraje, które wcześniej pomagały jego organizacji, takie jak Włochy i Węgry, rozprawiły się z jej członkami, aresztowały ich i zniszczyły obozy szkoleniowe na swoim terytorium na prośbę władz Jugosławii. Według polskiego historyka Grzegorza Motyki ustasze planowali popełnić ludobójstwo na etnicznych Serbach na lata przed wybuchem II wojny światowej i mogli w tym zakresie wymieniać się opiniami z działaczami emigracyjnymi Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
Jeden z głównych ideologów Pavelicia, , napisał w 1932 r.:
Chorwacki sprzeciw wobec scentralizowanej władzy Jugosławii trwał również po zabójstwie Aleksandra, a jego kulminacją było podpisanie ugody przez chorwackiego polityka Vladka Mačka i premiera Jugosławii Dragišę Cvetkovicia, znanej pod nazwą Porozumienie Cvetković-Maček, 26 sierpnia 1939 r.