Biblioteka Narodowa Czarnogóry „Durđe Crnojević” – biblioteka narodowa, której zadaniem jest zachowanie dziedzictwa kulturowego Czarnogóry. Wydaje bibliografię narodową i sprawuje nadzór nad siecią bibliotek w Czarnogórze. Jako Narodowa Agencja nadaje numery ISBN, ISSN. Biblioteka nosi imię Đurađa Crnojevicia na cześć XV-wiecznego władcy Czarnogóry, który w 1493 roku założył pierwszą państwową drukarnię na świecie i drugą w Europie wykonującą druki w cyrylicy.

Historia Pierwsze informacje o bibliotece na terenie Czarnogóry pochodzą z XVI wieku. W 1838 roku władca Czarnogóry, Piotr II Petrowić-Niegosz, w swojej rezydencji utworzył bibliotekę z książek zabranych z klasztoru w Cetyni. Z okazji obchodów 400-lecia powstania drukarni Crnojević’a, w 1893 roku, książę Mikołaj I Petrowić-Niegosz założył pierwszą bibliotekę publiczną. Trzy lata później wydał zarządzenie, na mocy którego biblioteka miała obowiązek gromadzenia publikacji związanych z Czarnogórą. Mieściła się ona w budynku teatru nazywanym Zetski dom, który był jej siedzibą do końca II wojny światowej. W 1905 roku wprowadzono ustawę, na mocy której biblioteka miała prawo do 3 egzemplarzy obowiązkowych każdego druku wydanego na terenie Czarnogóry. Przed wybuchem I wojny światowej miała ona ok.