10 000 woluminów, lecz większość zbiorów została zniszczona podczas wojny.
W 1926 roku rolę centralnej biblioteki naukowej Czarnogóry przejęła Biblioteka Muzeum Narodowego w Cetynii, która powstała na bazie ocalałych zbiorów dawnej biblioteki. Po zakończeniu II wojny światowej zmieniła nazwę na Biblioteka Centralna w Czarnogórze. 26 marca 1946 Ministerstwo Edukacji Narodowej Republiki Czarnogóry utworzyło Centralną Bibliotekę Narodową w Cetynii. W 1949 roku przeniosła się ona do budynku ambasady francuskiej, a w 1964 roku otrzymała sąsiedni budynek dawnej ambasady włoskiej. Wtedy też nadano jej imię władcy Zety Đurađa Crnojević’a. Od 2012 roku biblioteka funkcjonuje na podstawie rozporządzenia premiera Igora Lukšicia, wydanego na podstawie ustaw o kulturze i bibliotekach. Zmieniły one jej nazwę na Biblioteka Narodowa Czarnogóry „Đurđe Crnojević” oraz ustanowiły zasady wyboru rady biblioteki, dyrektora, sposobów finansowania itd.