Zdzisław Leopold Czubiński (ur. 18 października 1888 w Ostrowcu, zm. 10 stycznia 1919 pod Laszkami Murowanymi) – oficer Legionów Polskich, Polskiej Siły Zbrojnej i Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stanisława, urzędnika, i Konstancji ze Szczygielskich. Absolwent gimnazjum w Radomiu, i kursów aptekarskich. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. W III batalionie 2 pułku piechoty brał udział w walkach na legionowym szlaku bitewnym. 13 czerwca 1915 na polu bitwy po szarży pod Rokitną, jako podoficer sanitarny, będąc pod ogniem broni strzeleckiej, opatrywał rannych. We wszystkich walkach pułku okazywał odwagę i poświęcenie. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 18 lipca 1916 został mianowany chorążym sanitarnym z dniem 1 lipca tego roku. 5 lutego 1917 został przeniesiony do 5. kompanii 2 pułku piechoty. 12 kwietnia tego roku, w tym samym stopniu i starszeństwie, został wykazany w piechocie. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Beniaminowie. 25 marca 1918, po zwolnieniu z obozu, wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i został przydzielony do 4. kompanii 2 pułku piechoty. 18 czerwca 1918 awansował na podporucznika piechoty ze starszeństwem z 1 marca tego roku.