W 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Był instruktorem w kompanii karabinów maszynowych w Cytadeli w Warszawie. W styczniu 1919 wraz z III batalionem 2 pułku piechoty wyjechał na odsiecz Lwowa. Dowodząc półbatalionem, poległ w ataku na Laszki – Murowane. 21 grudnia 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6997 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Internowani w Beniaminowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie sanitarni Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Polskiej Siły Zbrojnej (Polnische Wehrmacht) Kategoria:Polegli w wojnie polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Oficerowie 8 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowcu Świętokrzyskim