Uważa się, że do ok. 1250 r. wyspy Ternate i Tidore były niezamieszkane. Według lokalnej tradycji ludność Ternate przybyła z Jailolo na Halmaherze. W czasach przedislamskich społeczeństwo wyspy dzieliło się na kilka grup: Tubo, Tobana, Tobanga, Toboleu. W ramach tych grup istniały podgrupy rodowe (soa), na czele których stali kepala soa. Grupa kilku kepala soa tworzyła jednostkę, której przewodził momole. Po nadejściu islamu czterech przywódców momole stworzyło konfederację, której przewodził kolano („król”).
Ich dziedzictwo kulturowe czerpie z dorobku islamu i kultury zachodniej Indonezji oraz tradycji przedislamskich. Dawniej znajdowali się pod wpływem muzułmańskich Jawajczyków oraz Portugalczyków i Holendrów. Sami także wywarli szeroki wpływ polityczny, oddziałując na inne ludy północnohalmaherskie, jak np. Tobelo i Sahu. Ekspansja państwa Ternate obejmowała północną część Halmahery, wyspy na południe od Ternate oraz wschodnie wybrzeże wyspy Celebes. Mitologia Minahasa, jednej z grup etnicznych północnego Celebesu, wskazuje na historyczne związki między tym ludem a Ternate, co zaznaczyło się również na poziomie leksykalnym. Wraz z Tidore rozprzestrzeniali islam na wybrzeża Nowej Gwinei i inne obszary dzisiejszej wschodniej Indonezji. Byli zaangażowani w handel niewolnikami.