Te przeciwstawne siły – grawitacja i ciśnienie – generowały oscylacje, analogiczne do fal dźwiękowych powstających w powietrzu w wyniku różnic ciśnienia.
Taka fala wychodzi z centrum obszaru o podwyższonej gęstości i obejmuje ciemną materię, bariony i fotony. Ciśnienie powoduje powstawanie sferycznych fal dźwiękowych, w których bariony i fotony oddalają się od centrum z prędkością przekraczającą połowę prędkość światła. Ciemna materia oddziałuje wyłącznie grawitacyjnie, więc pozostaje w centrum tego układu. Przed oddzieleniem się fotonów od materii (czyli przed rekombinacją), bariony i fotony poruszały się razem. Po rekombinacji fotony przestały oddziaływać z barionami i uległy rozproszeniu. To spowodowało zanik ciśnienia, pozostawiając po sobie „skorupy” barionów na określonej odległości – tzw. horyzoncie dźwiękowym.