W 1936 r. uzyskał uprawnienia pilota samolotowego. W drugiej połowie maja (16–24) tego samego roku brał udział z grupą 10 harcerzy-szybowników w Zlocie Szybowcowym w Budapeszcie, zorganizowanym z okazji VI Kongresu Międzynarodowych Organizacji Studiów Szybowcowych (ISTUS). W 1936 r. dzięki jego staraniom uzyskano tzw. dom z wieżyczką na lotnisku mokotowskim (własność od 1910 r. Warszawskiego Towarzystwa Aviata) i urządzono tam siedzibę HKL. thumb|Hangary Aeroklubu Warszawskiego, 1933 r. W początkach 1937 r. przeszedł przeszkolenie spadochronowe w Legionowie, zostając później w HKL harcerskim instruktorem spadochronowym.
10 grudnia 1937 r. otrzymał stopień harcmistrza ZHP. W 1937 r. organizował i kierował 19-osobową lotniczą drużyną zlotową na V Jamboree Skatowe (od 29 lipca do 13 sierpnia) w Vogelenzang w Holandii. Pilotował szybowiec „Sokół” bis, holowany za samolotem RWD-8 z Warszawy do Hagi i z powrotem. Na tym szybowcu w Yppenburgu (Haga), Teuge i Eindhoven dał wraz ze Stefanem Waciórskim pokaz akrobacji szybowcowej.