Postanowiono, że na odległość jednego kilometra od celu komandosi dopłyną dwunastoma pontonami i pojazdami zanurzalnymi. Później na miejsce mieli dotrzeć samodzielnie. Siłę uderzeniową, tzw. pierwszą falę, mieli stanowić komandosi Szajjetet 13. Po dokonaniu wyłomu w murach do akcji mieli wkroczyć komandosi Sajjeret Matkal. Płetwonurkowie Szajjetet 13 mieli zabrać na brzeg ze sobą całe wyposażenie niezbędne do przeprowadzenia operacji. W odwodzie miało zostać 12 gumowych pontonów z 24 komandosami. Postanowiono, że każdy żołnierz zostanie wyposażony w granaty, amunicję, kamizelki ratunkowe, butle z tlenem, trampki i AK-47 (ze względu na brak problemów z użytkowaniem pomimo zamoczenia) lub pistolety maszynowe Uzi. Dowództwo poinformowało komandosów, że wykonanie zadania nie musi się wiązać z zabiciem wszystkich żołnierzy wroga, ani ze zniszczeniem wszystkich stanowisk dział i karabinów maszynowych na wyspie.
40 żołnierzy zostało podzielonych na grupy, a każda z nich miała własne zadanie na wyspie: