Baeyer wyznaczył punkt zerowy „Sucha Góra” w oparciu zachodnioeuropejski system triangulacji, który rozpoczynał się na południku zerowym ustalonym w II wieku przez Klaudiusza Ptolemeusza, na zachodnim brzegu wyspy Ferro w archipelagu Wysp Kanaryjskich. Dzięki swojemu położeniu na krańcu ówczesnej Europy (Rosję uważano wówczas powszechnie za państwo azjatyckie) punkt triangulacyjny w Suchej Górze łączył zachodnioeuropejską sieć triangulacyjną z siecią wschodnioeuropejską i azjatycką poprzez południk przebiegający przez Pułkowo nieopodal Sankt Petersburga.
System stworzony przez Baeyera zaadaptował i rozbudował mierniczy Moritz Sadebeck, wykonując pomiary dla całej pruskiej części Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Praktyczność układu „Trockenberg” Baeyera-Sadebecka sprawiły, że na zerowy punkt „Trockenberg” przeliczono w 1885 państwową sieć triangulacyjną Królewskiego Pruskiego Urzędu Pomiarów Kraju, uznając za obowiązującą w całych Prusach wszystkich geodetów: górniczych, wojskowych i cywilnych. Adaptacji i koniecznych korekt triangulacji Sadebecka dokonał mierniczy Johann Soldner, odnosząc koordynanty punktu „Sucha Góra” do wyznaczonego w 1884 południka Greenwich (południk przebiegający przez suchogórski punkt triangulacyjny został wtedy skorygowany o 17°39′54″).