Kazimierz Becker (ur. 16 listopada 1895 w Cieślach, zm. 9 sierpnia 1949 w PoznaniuWłodzimierz Becker, Poznańscy saperzy 1919-1939, wyd. Instytut im. gen. Stefana Grota-Roweckiego w Lesznie, Poznań, 2016, s.81-82, ) – polski wojskowy, saper.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny rolniczej. Jego rodzicami byli Wojciech i Stanisława z domu Dawid. Ukończył szkołę powszechną i zajął się pomocą rodzicom w gospodarstwie, a potem przeprowadził się do Westfalii, gdzie pracował w fabryce na terenie Recklinghausen. W 1916 powołano go do marynarki niemieckiej – służył na okręcie podwodnym (Morze Północne), a potem w 2. Batalionie Pionierów II Dywizji Morskiej we Flandrii. 20 listopada zbiegł ze szpitala marynarki wojennej w Hamburgu, przedostał się do Polski i niecałkowicie jeszcze wyleczony wstąpił 15 września 1919 do II Batalionu Saperów Wielkopolskich w Poznaniu. Odbył też w 1919 sześciomiesięczny kurs podoficerski dla saperów w Warszawie, który ukończył w stopniu kaprala. Wykazał się potem męstwem w walkach z bolszewikami, za co odznaczono go Krzyżem Walecznych.