Historia 1912–1939 Historia HPC zaczęła się w Orłowej w 1912 r. W tym mieście skauci polscy wytworzyli pierwszą stanicę harcerską na Śląsku Cieszyńskim. W przeciągu dziejów skauci, a później harcerze, byli owymi rycerzami spod kresowych stanic, którzy bronili polskich granic na Ziemi Cieszyńskiej i to tak w pojęciu geograficznym, jak – po podziale Śląska – w pojęciu kulturowym. Szczególnie na początku ruchu skautowego był on na ziemiach polskich ściśle związany z ideą niepodległości państwa polskiego, które, w czasach przed I wojną światową podzielone było między trzech zaborców: Prusy, Austro-Węgry i Rosję. Powstanie pierwszej drużyny harcerskiej na terenie Śląska Cieszyńskiego przypada na drugą dekadę 20 wieku – okres, w którym Śląsk Cieszyński znajdował się pod panowaniem austriackim. Została założona przez polonistę, Romana Pollaka.
1939–1945 W czasie wojny członkowie HPC przygotowywali się do pomocy wojsku polskiemu w razie potrzeby. HPC poniosło liczne ofiary.