czapki typu angielskiego z otokiem amarantowym z białą wypustką. Do tego używano elementów ozdobnych: srebrnych (dla oficerów) i białych (dla szeregowych) etyszkietów, białych rękawiczek, pasów i rapci. Dodatkowo, oficerowie nosili zakładaną przez ramię ładownicę na pasie głównym.
W trakcie działań wojennych czy służby codziennej Szwadron Przyboczny używał umundurowania typowego dla pozostałych jednostek kawalerii (mundurów wz. 17, wz. 19 i przerobionych amerykańskich). Jednolitość pod tym względem osiągnięto dopiero w połowie 1921 roku.
Szlak bojowy 21 kwietnia 1920 roku Szwadron Przyboczny Naczelnego Wodza został przetransportowany z Warszawy na Ukrainę, by cztery dni później wyruszyć w wyprawie na Kijów. 3 maja uświetnił w wyzwolonym Żytomierzu uroczystości rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. W kolejnych dniach pełnił służbę w okolicach Zwiahla. 13 maja por. Adam Michalewski – dowódca jednego z plutonów – towarzyszył marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu we wkroczeniu do zajętego Kijowa. Po przerwaniu frontu przez Armię Konną Siemiona Budionnego Szwadron przeszedł 6 czerwca 1920 roku swój chrzest bojowy w bitwie pod Pawołoczą. W walkach oddział ten stracił 1 podoficera i 2 ułanów.