Następcą Tarnowskiego na stanowisku kierownika został były nauczyciel Szkoły Rybołówstwa Morskiego w Darłowie Hieronim Fiodorow, zatrudniony przez niego w 1959 roku. Aleksander Tarnowski zmarł 5 czerwca 1961 roku. Zgodnie z jego wolą pochowano go w Opolu.
Pozyskiwanie i walka o utrzymanie zbiorów i finansów Kontynuując dzieło Amelii Łączyńskiej, Tarnowski odwiedzał okoliczne dwory, pałace, Kościoły i gospodarstwa wiejskie w celu zabezpieczenia i uratowania przed grabieżą porzuconych tam zabytków. W 1946 r. pozyskał od darłowskiej parafii XIV-wieczną ambonę Kościoła Mariackiego, znajdującą się później w Kościele św. Gertrudy. Od darłowskich franciszkanów pozyskał XIV-wieczny krucyfiks. Pozyskał trzy kamienne rzeźby i zabytkowe meble z Zamku w Krągu. Z Kościoła św. Floriana w Postominie uratował XV-wieczne zbroje rycerskie. Uzyskał też m.in. zabytkową kotwicę fregaty, dzwon okrętowy z 1782 roku, barokowe skrzynie z XVII wieku, ramę do lustra barokowe, rzeźbione meble, ludową ławę, szafę, świeczniki i kredens oraz dwa modele żaglowców. Od rolników odkupywał zanikające z użytku przyrządy użytku codziennego. Kolekcję przyrodniczą poszerzył o głowy bawołów afrykańskich, antylop, głowę dzika, dwie czaszki dzików i bawołów afrykańskich. Bibliotekę poszerzył o 1625 tomy, w tym starodruki z XVI i XVII wieku.