Michalina Chełmońska-Szczepankowska (ur. 17 września 1885 w Warszawie, zm. 5 marca 1953 w Mińsku Mazowieckim) – polska nauczycielka, poetka nazywana "mińską Konopnicką"Janusz Kuligowski, Mińskie siłaczki (Rola kobiet w dziejach miasta do 1939), Rocznik Mińsko Mazowiecki 16, 2008 s. 155-159.

Życiorys Córka Stanisława Chełmońskiego, naczelnika stacji kolejowej w Mińsku Mazowieckim, kuzyna malarza Józefa Chełmońskiego i Jadwigi z Przystańskich. Studiowała filologię polską, w 1907 przeprowadziła się do Mińska Mazowieckiego. Po uzyskaniu prawa do nauczania została nauczycielką na pensji Marii Grochowskiej. Od 1912 do 1918 nauczała języka polskiego w mińskim gimnazjum żeńskim, w 1914 poślubiła Jana Szczepankowskiego, kierownika w fabryce K. Rudzkiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości objęła funkcję kierowniczki szkoły powszechnej w Rzakcie, a następnie w Stojadłach. W 1924 zorganizowała i prowadziła szkołę we wsi Dłużka, w 1926 w Budach Przytockich i od 1928 w Królewcu. W 1928 w uznaniu zasług została odznaczona Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości. Ciężka praca i problemy zdrowotne sprawiły, że w 1932 przeszła na emeryturę, jednocześnie odznaczono ją medalem za długoletnią służbę nauczycielską. Podczas II wojny światowej uczestniczyła w tajnym nauczaniu, uczyła języka polskiego, rosyjskiego i niemieckiego.