Petko Stojanow Stajnow (; ur. 31 maja 1890 w Kazanłyku, zm. 24 lipca 1972 w Sofii) – bułgarski prawnik, polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych (1944–1946).
Życiorys Syn Stojana i Bonki. Po ukończeniu liceum w Starej Zagorze studiował prawe w Grenoble, skąd przeniósł się do Paryża. Po ukończeniu studiów paryskich w 1911, kontynuował specjalizację w Lipsku. W czasie wojen bałkańskich powrócił do kraju i wziął udział w działaniach wojennych. W 1914 obronił doktorat z ekonomii w Paryżu. Po wybuchu I wojny światowej kierował Dyrekcją Prasową. Od 1923 wykładał prawo administracyjne na uniwersytecie sofijskim, a od 1925 na Uniwersytecie Gospodarki Narodowej i Światowej. Od 1935 członek Bułgarskiej Akademii Nauk.
W 1923 po raz pierwszy został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego. W 1930 stanął na czele resortu kolei, poczty i telegrafów w rządzie Andreja Lapczewa.
W latach 1934–1935 w służbie dyplomatycznej. Pełnił funkcję ambasadora Bułgarii w Belgii, a następnie we Francji. Od 1935 poświęcił się pracy naukowej, współpracując z opozycją. W czasie II wojny światowej współpracował ze zdominowanym przez komunistów Frontem Ojczyźnianym.