Od września 1944 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych, uczestnicząc w negocjacjach pokojowych z mocarstwami, a także w rozmowach z Jugosławią na temat federacji bałkańskiej. W marcu 1946 na życzenie Wiaczesława Mołotowa, Stajnow został usunięty ze stanowiska. W latach 1947–1963 pełnił funkcję dziekana wydziału prawa uniwersytetu sofijskiego. W 1966 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 1923–1972 był dwunastokrotnie wybierany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego.
Był żonaty (żona Anna Kamenowa była pisarką i tłumaczką, córką Michaiła Madżarowa), miał dwoje dzieci (syna i córkę).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Ambasadorowie Bułgarii we Francji Kategoria:Bułgarscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Bułgarscy prawnicy Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Bułgarii Kategoria:Zmarli w 1972