W sierpniu 1938 został pomocnikiem dowódcy 54 Brygady Lotnictwa Myśliwskiego Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, na tym stanowisku brał udział w wojnie z Finlandią 1939-1940. W kwietniu 1940 został dowódcą tej brygady, a w sierpniu 1940 zastępcą dowódcy 1 Mieszanej Lotniczej Dywizji Sił Powietrznych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. W czerwcu 1941 wyznaczono go na niższe stanowisko dowódcy 145 pułku lotnictwa myśliwskiego tej dywizji. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, początkowo dowodząc na Froncie Północnym 145 pułkiem lotniczym Sił Powietrznych 14 Armii, wraz z którym bronił obszaru podbiegunowego. Podczas bombardowania lotniska został kontuzjowany i we wrześniu 1941 odwołany z frontu. W styczniu 1942 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej i został zastępcą dowódcy 5 Zapasowej Brygady Lotniczej Sił Powietrznych Syberyjskiego Okręgu Wojskowego w Nowosybirsku, a w październiku 1942 zastępcą dowódcy 297 Dywizji Lotniczej Zabajkalskiej Armii Obrony Przeciwlotniczej w Czycie. Od kwietnia do czerwca 1944 odbywał staż na froncie jako zastępca dowódcy 331 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 2 Armii Lotniczej 1 Frontu Ukraińskiego;