Siegfried Palm (ur. 25 kwietnia 1927 w Barmen, obecnie Wuppertal, zm. 6 czerwca 2005 we Frechen) – niemiecki wiolonczelista i pedagog.

Życiorys W latach 1933–1945 uczył się gry wiolonczelowej pod kierunkiem swego ojca Siegfrieda Palma, wiolonczelisty w orkiestrze miejskiej Wuppertal. W latach 1950–1953 uczestniczył w letnich kursach mistrzowskich prowadzonych przez Enrico Mainardiego w Würzburgu, Salzburgu, Lucernie i Rzymie.

W latach 1977–1981 był dyrektorem generalnym . W 1982 został wybrany prezesem Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM), stanowisko to piastował do 1987; a w 1988 został prezesem niemieckiej sekcji tego Towarzystwa – Deutsche Gesellschaft für Neue Musik (GNM). Pełnił również funkcję prezesa European String Teachers Association (ESTA).

Kariera artystyczna Był pierwszym wiolonczelistą w orkiestrze miejskiej Lubeki (1945–1947) oraz w radiowych orkiestrach symfonicznych w Hamburgu (NDR Sinfonieorchester, 1947–1962) i w Kolonii (WDR Sinfonieorchester, 1962–1968).