Jewgienij Dmitrijewicz Nikołajew (ros. Евгений Дмитриевич Николаев; ur. 2 września 1923 w Moskwie, zm. 12 kwietnia 1990 tamże) – radziecki wojskowy, pułkownik-inżynier, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Do 1939 skończył 10 klas szkoły, od stycznia 1940 służył we Flocie Wojskowo-Morskiej, m.in. do czerwca 1941 jako radzista we Flocie Bałtyckiej. W styczniu 1942 skończył kursy radiotelegraficzne w Taszkencie i został naczelnikiem radiostacji w zapasowym pułku kawalerii w Czardżou. Od lipca 1942 do kwietnia 1945 uczestniczył w wojnie z Niemcami kolejno jako naczelnik radiostacji, dowódca oddziału radzistów i naczelnik łączności radiowej dywizjonu 1035 (od grudnia 1942: 128 gwardyjskiego) pułku artylerii. Walczył na Froncie Stalingradzkim, Dońskim, Południowo-Zachodnim, 3 Ukraińskim i 1 Białoruskim. Brał udział w bitwie pod Stalingradem, operacji woroszyłowgradzkiej i izium-barwienkowskiej, wyzwalaniu Lewobrzeżnej Ukrainy, bitwie o Dniepr, operacji nikopolsko-krzyworoskiej, bieriezniegowato-snigiriowskiej, odeskiej, brzesko-lubelskiej, warszawsko-poznańskiej i berlińskiej. Był dwukrotnie ranny.