Po wyjeździe z Czechosłowacji przez Słowację, Węgry i Jugosławię udał się do Francji, gdzie 2 marca 1940 roku dołączył do Czechosłowackiej Administracji Wojskowej w Paryżu. Wziął udział w walkach w czasie kampanii francuskiej i po klęsce Francji ostatnim statkiem odpłynął do Wielkiej Brytanii.
W Londynie w dniu 24 lipca 1940 roku został mianowany szefem I Departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej emigracyjnego rządu Czechosłowacji, stanowisko to zajmował do 15 kwietnia 1944 roku. Będąc w Londynie używał pseudonimu Chodský. Przeszedł także szkolenie spadochronowe, lecz ze względu na stan zdrowia (uraz kręgosłupa) nie został zakwalifikowany do zrzutów na terenie kraju. W dniu 15 kwietnia 1944 roku został mianowany zastępcą dowódcy 1 Samodzielnej Czechosłowackiej Brygady Pancernej. W sierpniu 1944 roku na własną prośbę skierowany został do I Czechosłowackiego Korpusu w ZSRR.
Po przybyciu do ZSRR został zastępcą dowódcy 1 Czechosłowackiej Samodzielnej Brygady, a w dniu 7 października 1944 roku po śmierci jej dowódcy gen. J. Verdala został jej dowódcą. Dowodził tą brygadą w czasie operacji dukielskiej. W dniu 28 grudnia 1944 roku został zastępcą dowódcy I Czechosłowackiego Korpusu Armijnego, którym czasowo dowodził od 8 marca do 6 kwietnia 1945 roku, gdy dowódca korpusu gen. L. Svoboda przebywał w Moskwie.