Podobnie jak postać Eastwooda, rōnin Mifune jest bezimienną. Po naciskach podaje wymyślony na poczekaniu pseudonim Sanjūrō Kuwabatake (oznaczający „trzydziestoletnie pole morwy”), odnoszący się do jego wieku i czegoś, co widzi przez okno. Konwencja ukrywania rąk postaci przed wzrokiem jest również wspólna, a postać Mifune zwykle nosi ręce w kimonie, pozostawiając puste rękawy. Przed przystąpieniem do Za garść dolarów Eastwood obejrzał film Kurosawy i był pod wrażeniem postaci. Podczas kręcenia nie naśladował występu Mifune poza tym, co było już w scenariuszu. Nalegał również, aby usunąć część dialogu z oryginalnego scenariusza, czyniąc postać bardziej cichą, a tym samym dodając jej tajemnicy. W miarę postępu trylogii postać stała się jeszcze bardziej cicha i stoicka.
Rzeczywiste imiona lub pseudonimy W Za garść dolarów jest on nazywany „Joe” przez grabarza Piripero, a Eastwood jest w napisach końcowych oznaczony jako „Joe”. W Za kilka dolarów więcej nazywa się „Manco” (po hiszpańsku „jednoręki”;