Do innych mechanizmów uszkodzeń należą: obkurczenie komórek mezangialnych, naciek z komórek zapalnych, krzepnięcie krwi wewnątrz struktur nerkowych jak również mechaniczne zatkanie cewek.

Przebieg kliniczny

Objawy towarzyszące ostremu uszkodzeniu nerek możemy podzielić na dwie grupy: ogólne, do których zalicza się osłabienie, nudności, wymioty oraz utratę łaknienia, a także na te, związane ze zmniejszeniem objętości wydalanego moczu. W około połowie przypadków występuje skąpomocz, któremu towarzyszy wzrost kreatyniny oraz mocznika. Może wystąpić również bezmocz. Ilość wydalanego moczu jest w małym stopniu skorelowana ze wskaźnikiem filtracji kłębuszkowej. Głównie zależy od objętości wchłanianego przesączu. Ostra niewydolność nerki o etiologii nerkowej może przebiegać z prawidłową lub zwiększoną ilością oddawanego moczu.