Ostre uszkodzenie nerek można podzielić na cztery etapy: okres wstępny – czas, od wystąpienia czynnika uszkadzającego do uszkodzenia struktur nerkowych. Długość jest zależna od przyczyny. Zwykle od kilku do kilkunastu godzin, jednak w przypadku działania substancji nefrotoksycznych może się skracać nawet do kilku minut. okres skąpomoczu/bezmoczu – występuje w połowie przypadków. Czas trwania to zazwyczaj około 10-14 dni. Obserwuje się wzrost kreatyninemii. W nerkowym uszkodzeniu dzienne przyrost może wynosić 05,-1,0 mg/dl. W przednerkowym AKI wzrosty te są mniejsze. Podwyższanie kreatyninemii > 2 mg/dl w ciągu doby wskazuje na sepsę lub zespół zmiażdżenia. Towarzyszą temu kwasica oraz hiperkaliemia. okres wielomoczu – po okresie zmniejszonego wydalania moczu, w krótkim czasie ilość ta zwiększa się. Czas tego okresu jest zależny od czasu trwania poprzedniego (może trwać nawet do kilku tygodni). Dochodzi do odwodnienia i utraty elektrolitów, głównie potasu. okres zdrowienia – czas, w którym funkcje nerek powracają do normy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ostre uszkodzenie nerek · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.