przeprowadził wywiad z Adolfem Hitlerem dla czasopisma Paris-Midi.

W tym samym roku dołączył do Francuskiej Partii Ludowej Jacques’a DoriotaLaurent Kestel, „L’engagement de Bertrand de Jouvenel au PPF de 1936 à 1939, intellectuel de parti et entrepreneur politique”, French Historical Studies, n.30, hiver 2007, s. 105–125.. Został redaktorem naczelnym czasopisma L'Émancipation nationale (Emancypacja narodowa), w którym popierał faszyzm. Zerwał z tym środowiskiem w 1938 r., kiedy Doriot poparł układ monachijski.

Po francuskiej klęsce w 1940 r. Jouvenel pozostał w Paryżu i pod niemiecką okupacją opublikował „Après la Défaite”, wzywając Francję do wstąpienia do nowego porządku Hitlera.

Uciekł do Szwajcarii tuż przed wyzwoleniem Paryża przez aliantów i tam nawrócił się na klasyczny liberalizm. To właśnie w późnych latach 40. i 50. ukazały się jego najważniejsze dzieła dotyczące filozofii politycznej. Jouvenel był jednym z niewielu francuskich intelektualistów, którzy zwracali uwagę na teorię ekonomii i ekonomię dobrobytu, które pojawiły się w pierwszej połowie XX wieku w Austrii, Włoszech, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, o czym świadczy m.in. jego praca „Etyka redystrybucji”.