gdy inni zauważą to i pytają o źródło tych negatywnych uczuć, są one wówczas skłonne do postrzegania spotkania jako gwałt i umieścić skarżącego pod presją, składając zarzut.
Niewiedza przyczyny Według De Zutter et al. (2017), 20% skarżących stwierdziło, że nie wie, dlaczego złożyły fałszywy zarzut.
Szacunki dotyczące występowania fałszywych zarzutów o gwałt Ocena powszechności występowania fałszywych oskarżeń jest niezwykle trudna. We wszystkich jurysdykcjach istnieje klasyfikacja fałszywych oskarżeń, co powoduje, że sprawy te są łączone z innymi rodzajami spraw (np. gdy oskarżona nie stawiała oporu fizycznego podejrzanemu lub nie doznała obrażeń) pod nagłówkami takimi jak „nieuzasadnione” lub „niepotwierdzone”. Istnieje wiele powodów innych niż fałszywość, które mogą prowadzić do zamknięcia sprawy o gwałt jako bezpodstawnej lub niepotwierdzonej. Margaret DiCanio (1993) stwierdziła, że chociaż naukowcy i prokuratorzy nie zgadzają się co do dokładnego odsetka spraw, w których istniały wystarczające dowody, aby stwierdzić, że zarzuty były fałszywe, to na ogół zgadzają się co do zakresu od 2% do 10%. Ze względu na różne definicje „fałszywego oskarżenia” rzeczywisty odsetek pozostaje nieznany.