W 1961 roku twórczość Zośki Wieras została „odkryta” przez Arsienija Lisa, który szukał w archiwach materiałów do pracy doktorskiej. Poetkę zaczęli odwiedzać białoruscy krytycy literaccy, pisarze i dziennikarze. Pod koniec lat 80. XX wieku utworzył się wokół niej krąg białoruskiej inteligencji. Od 1982 roku Zośka Wieras była członkiem Związku Pisarzy ZSRR.
Twórczość Pierwszą pracę opublikowała w 1907 roku w Kijowie w piśmie Podsnjeżnik (Przebiśnieg). Pierwsze prace w języku białoruskim opublikowała w 1911 roku w gazecie Nasza niwa. Podczas pobytu w Mińsku pisze wiersze i opowiadania dla dzieci Kałaski. Tłumaczyła z ukraińskiego sztuki teatralne dla teatru dziecięcego Kniazʹ Marcypan R. Zawadowicza (Wilno, 1929) i Sierota Y. Igorewa (Wilno, 1929) oraz z języka rosyjskiego – „Chata leśna” Witalija Bianki.
Botanika Jest autorką białorusko-polsko-rosyjsko-łacińskiego słownika botanicznego wydanego w Wilnie w 1924 roku. Pozostawiła po sobie wiele szkiców różnych roślin i ziół leczniczych. Zajmowała się propagowaniem tradycyjnej medycyny. W jej domu w Wilnie powstał ogród botaniczny z rzadkimi roślinami. Zebrała również unikalną kolekcję zielników.