Podczas pobytu w Olchownikach Zośka Wieras dedykowane swojemu małemu synowi. W 1922 roku po śmierci dziadka majątek zostaje sprzedany, a Zośka od 1923 roku mieszka w chłopskiej chacie pod Wilnem, które wówczas należało do Polski. W 1926 roku Wychodzi za mąż za białoruskiego dziennikarza Antona Wójcika. Ślub biorą w kościele św. Mikołaja w Wilnie. W 1927 roku Zośka rodzi córkę Galinę.
Poetka mieszkająca od 1923 roku w Wilnie pomaga białoruskim więźniom politycznym aresztowanym przez polskie władze i osadzonym w więzieniu na Łukiszkach. W latach 1924–1929 Zośka pracuje w redakcji: Biełorusskoj kriestjansko-raboczej gromady, w latach 1927–1931 magazynu dla dzieci Zaranka, a w latach 1934–1935 magazynu dla dzieci Praleski. W latach 1928–1939 była szefową białoruskiej spółdzielni Pczeła, a jednocześnie w latach 1934–1938 była redaktorką czasopisma dla pszczelarzy Biełorusskaja bort. Swoje prace literackie publikuje w czasopismach Szlach moładzі i Studenckaja dumka.
Podczas II wojny światowej jej syn Anton Szantyr współpracował z władzami niemieckimi, dlatego po wyzwoleniu został aresztowany i skazany. Wolność odzyskał w 1956 roku. W 1948 roku umiera Anton Wójcik.