Józef Żuromski (ur. 16 lutego 1893 w Kostrzynie, zm. 1956 w Kaliszu) – sierżant pilot Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Weroniki z d. Sokołowskiej. Po wybuchu I wojny światowej został w październiku 1914 roku powołany do odbycia służby w armii cesarskiej. Został skierowany na front zachodni, gdzie został ciężko ranny. W 1917 roku został przeniesiony do Luftstreitkräfte i skierowany na kurs pilotażu.
Po zwolnieniu z armii niemieckiej powrócił do Wielkopolski i przyłączył się do powstańców. 7 stycznia 1919 roku rozpoczął służbę w odrodzonym Wojsku Polskim. Został skierowany na przeszkolenie w Szkole Lotniczej w Ławicy. Po jego ukończeniu od kwietnia 1919 roku służył jako instruktor w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych, a potem w eskadrze fotogrametrycznej. thumb|left|160px|Józef Żuromski sierż. pilot (1920) Został przydzielony do 9. eskadry wywiadowczej i w jej składzie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Podczas bitwy warszawskiej wyróżnił się 15 sierpnia 1920 roku, w załodze z obserwatorem Władysławem Bohuszewiczem, podczas ataków szturmowych na pozycje oddziałów Armii Czerwonej pod Radzyminem. 11 października, również w załodze z obs. Bohuszewiczem, odbył długotrwały lot w celu odnalezienia odciętej 1 Dywizji Jazdy gen.