Język buru (li fuk Buru) – język austronezyjski używany w prowincji Moluki w Indonezji, przez grupę etniczną Buru zamieszkującą wyspę o tej samej nazwie. Według danych z 1989 roku ma ponad 30 tys. użytkowników w Indonezji.
Z danych Ethnologue (wyd. 18) wynika, że jest w użyciu w 70 wsiach na wyspie Buru. Posługuje się nim rdzenna ludność wyspy (określająca się jako orang Buru asli, buru: geb fuka, geb fuk Buru). Pewni jego użytkownicy zamieszkują także Ambon, Dżakartę i Holandię (2 tys. osób).
Dzieli się na kilka dialektów: buru centralny (rana, wae geren, wae kabo), fogi (li emteban, tomahu), masarete (buru południowy), wae sama (waesama). Różnice dialektalne dotyczą przede wszystkim leksyki. C.E. Grimes jako dialekt buru rozpatruje również dość odrębny język lisela (li enyorot). Wzajemna zrozumiałość między lisela a pozostałymi dialektami buru przybiera ograniczony charakter. Sami mieszkańcy wyspy wyróżniają jednak jeden język buru. W użyciu są także języki indonezyjski i malajski amboński. W buru występują zapożyczenia z malajskiego oraz ternate, portugalskiego i niderlandzkiego.