Seminarium Nauczycielskie w Rogoźnie – seminarium nauczycielskie działające w Rogoźnie w latach 1903–1937.
Historia seminarium 14 marca 1903 Prowincjonalne Kolegium Szkolne w Poznaniu zawarło umowę z władzami Rogoźna o budowie seminarium. Naukę rozpoczęto 16 października 1903. Początkowo odbywała się w budynku wynajętym przez miasto. Nowy gmach Königlisches Lehrerseminar (bo tak pierwotnie nazywała się szkoła) został otworzony i poświęcony 6 kwietnia 1908.
W czasie wojny 17 sierpnia 1914 gmach udostępniono wojsku w celu urządzenia szpitala.
W styczniu 1919 władze w Rogoźnie przejął polski sześcioosobowy komitet. 15 maja 1919 uroczyście ponownie otwarto gmach szkoły, a 16 maja rozpoczęto naukę pod polską jurysdykcją. Pierwszym polskim dyrektorem został Franciszek Pawłowski, brat Stanisława Pawłowskiego, mąż Stanisławy Pawłowskiej.
W reakcji na powstanie śląskie 31 sierpnia 1919 zorganizowano koncert pod hasłem „Ratujmy Górny Śląsk”. Dochód (885 mk.) został przekazany Komitetowi finansowemu obrony Śląska w Poznaniu.
Pod koniec lipca 1920 seminarium było miejscem pobytu stu uchodźców z ziem wschodnich, w większości kobiet.