Jaroslav Vedral (w latach 1940–1944 używał pseudonimu Sázavský) (17 listopada 1895 w Mělníku (gm. Úžice), zm. 6 października 1944 na przełęczy Dukielskiej) – czechosłowacki wojskowy, generał brygady – awansowany pośmiertnie do stopnia generała dywizji, jedyny czechosłowacki generał, który poległ na polu walki.

Życiorys Urodził się jako najstarszy syn w rodzinie chłopskiej Karela Vedrala i jego żony Kateřiny zd. Krutské. W latach 1907–1911 był uczniem niższego realnego gimnazjum w Kolíně, a od 1911 roku średniej szkoły rolniczej w Chrudimiu, którą ukończył 20 lipca 1914 roku zdając maturę.

W dniu 11 lutego 1915 roku został powołany do wojska w Rejonowym Dowództwie Uzupełnień w Mlade Boleslav, a 15 marca 1915 roku został skierowany do 36 pułku piechoty, gdzie przeszedł przeszkolenie podstawowe i w okresie od 1 maja do 30 czerwca 1915 roku odbył przeszkolenie dla oficerów rezerwy, 1 lipca 1915 roku wraz z pułkiem udał się na front rosyjski, będąc dowódcą drużyny. 26 lipca 1915 roku został przeniesiony do 66 pułku piechoty. W dniu 3 września 1915 roku w czasie walk nad Dniestrem dostał się do niewoli rosyjskiej.