Przebywał w kilku obozach jenieckich do 23 czerwca 1916 roku, lecz w ostatnim z nich, Złota Orda w Taszkiencie, w dniu 16 marca 1916 roku zapisał się do Legionu Czechosłowackiego w Rosji. W dniu 24 czerwca 1916 roku został żołnierzem kompanii rezerwowej 1 czechosłowackiego pułku strzelców w Kijowie. W dniu 30 sierpnia 1916 roku został przeniesiony do 2 pułku strzelców, którego był członkiem do czasu powrotu do Czechosłowacji. W tym czasie od 1 października 1916 do 10 kwietnia 1917 roku był oficerem wywiadu w rosyjskiej 83 Dywizji Piechoty, która brała udział w walkach rejonie Pińska. Po powrocie do pułku skierowany został na kurs oficerski przy sztabie 1 Czechosłowackiej Brygady Strzeleckiej, a po jego ukończeniu 2 lipca 1917 roku został zastępcą dowódcy plutonu i wziął udział w bitwie pod Zborowem. Potem ukończył kurs dowódców karabinów maszynowych i po powrocie do pułku był początkowo dowódcą plutonu, a następnie kompanii karabinów maszynowych. Brał udział w walkach z wojskami niemieckimi na Ukrainie, a następnie w walkach z oddziałami Armii Czerwonej w czasie odwrotu Korpusu Czechosłowackiego na Syberię. 12 marca 1920 roku wraz z pułkiem odpłynął z Władywostoku i powrócił do Czechosłowacji 22 kwietnia 1920 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jaroslav Vedral · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.