Auguste Kroll zbudowała podium w Sali Królewskiej, a także zaangażowała pochodzącego z Erfurtu reżysera teatralnego Böttnera, który kładł nacisk na reżim muzyczny i oprócz niezbędnych komedii oraz przedstawień scenicznych o lokalnym charakterze wystawiał także wielkie opery – przykładem tego są wykonane w pierwszym sezonie w 1850 roku opery Marta albo jarmark w Richmondzie Friedricha von Flotowa, Córka pułku Gaetana Donizettiego, Biała dama François-Adriena Boieldieua i Cyrulik sewilski Gioacchina Rossiniego. Było to całkiem poważne przedsięwzięcie z uwagi na fakt, że orkiestra składała się tylko z 36 osób. Niedługo później Auguste Kroll zakontraktowała w prowadzonej przez siebie instytucji kompozytora Alberta Lortzinga, który przenosił się z teatru do teatru i żył w biedzie pomimo sukcesów, jakie odniosły jego opery. Lortzing wystawił w budynku trzy opery: , (w gmachu Auguste Kroll miała swoją berlińską premierę) i , do której próbę przeprowadzono pod kierownictwem Böttnera 12 października 1850 roku i którą odegrano trzy dni później podczas uroczystości z okazji urodzin króla Fryderyka Wilhelma IV. Z uwagi na trudną sytuację finansową działalności Auguste Kroll kompozytor za przedstawienia nie otrzymał żadnych tantiem ani honorarium.