Lola Landau (ur. 3 grudnia 1892 w Berlinie, zm. 5 lutego 1990 w Jerozolimie) – żydowska pisarka.
Życiorys Leonore Landau była córką szanowanego żydowskiego ginekologa dra Theodora Landau (1861–1932) i jego żony Philippiny (1869–1964) z domu Fulda. Leonore dorastała w wykształconym i liberalnym środowisku wyższej klasy średniej. Ważny praski rabin Ezechiel Landau (1713-1793) był jednym z jej przodków. Po ślubie z filozofem, socjalistą i wykładowcą Siegfriedem Marckiem (1889–1957) w 1915 r. przeniosła się do Wrocławia, gdzie zasłynęła z publikacji poetyckich. Jej pierwsza książka z wierszami została opublikowana w Monachium w 1916 r. Już podczas I wojny światowej była zaangażowana w sprawy pokoju i kobiet. We Wrocławiu w 1917 r. podczas wykładu o wypędzeniu Ormian z Turcji poznała poetę i pacyfistę Armina T. Wegnera (1886–1978). Od 1919 roku zaczęli się spotykać. Opuściła Siegfrieda Marcka wraz ze swoimi synami Andreasem (ur. 1916) i Alfem (ur. 1918) i poślubiła Armina T. Wegnera w 1920 r., z którym przeprowadziła się do Neuglobsowa nad jeziorem Großer Stechlinsee. Ich córka Sybilla urodziła się w 1923 r. Od 1925 r. rodzina utrzymywała mieszkanie w Berlinie, ale miesiące wakacyjne i liczne weekendy spędzała w swoim pięknym domu w Neuglobsow.