Oprócz innych wolnych zajęć jako autorka (publikacja kilku książek poetyckich, dramatów, słuchowisk, artykułów w różnych gazetach i czasopismach), Lola Landau doradzała Arminowi T. Wegnerowi w jego pracy i ich wspólne dzieła literackie zostały wydane. Podczas wycieczki małżeństwa do Palestyny w 1929 roku Lola Landau doświadczyła silnych więzi z narodem żydowskim. Po przejęciu władzy przez Hitlera Lola Landau i jej rodzina doznały gwałtownej wrogości ze strony prawicowych radykalnych i antysemickich mieszkańców wioski Neuglobsow, kierowanych przez lokalnego bohatera I wojny światowej i nazisty generała Karla Litzmanna. W 1933 roku, jako Żydówka i pacyfistka, pisarka i jej mąż otrzymali zakaz pisania i publikowania, co pogrążyło małżonka w kryzysie materialnym. Po aresztowaniu jej męża w sierpniu 1933 r. przez nazistów, Lola Landau oraz jej dzieci Andreas i Sibylla początkowo schronili się w Anglii, Alf pozostał we Wrocławiu. Dopiero później przeniósł się do Anglii, a stamtąd do Australii. Jako przekonana syjonistka pracowała w Londynie dla żydowskiej organizacji Keren Hayesod oraz jako propagandystka dla WIZO. Wtedy zaplanowała emigrację do Palestyny. Po zwolnieniu męża z obozu koncentracyjnego rodzina mieszkała w Niemczech w latach 1934-1936. Na początku 1936 r.