Agnes Elvira Maria Willman (ur. 10 sierpnia 1875 w Uusikaupunki, zm. 17 kwietnia 1925 w Moskwie) – fińska dramaturżka, dziennikarka, działaczka rewolucyjna i socjalistyczna.

Jedna z najważniejszych kobiet we wczesnym fińskim ruchu robotniczym, uważana za pierwszą fińską pisarkę podejmującą w swojej twórczości tematy klasy robotniczej, choć sama nie miała robotniczego pochodzenia. Po wojnie domowej w Finlandii w 1918 Willman i jej mąż Voitto Eloranta uciekli do Rosji radzieckiej. Oskarżeni o podżeganie do morderstwa ośmiu fińskich komunistów w partyjnym lokalu, oboje zostali skazani na śmierć i straceni.

Życiorys Urodziła się w Uusikaupunki w zachodniej Finlandii, jednak po rozwodzie rodziców przeprowadziła się do Helsinek, gdzie ukończyła w 1894 szwedzkojęzyczną szkołę średnią. Studiowała języki, historię i literaturę na uniwersytecie w Helsinkach, rok akademicki 1899–1900 spędziła na uniwersytecie w Paryżu. Po powrocie do Finlandii Willman działała w ruchu młodofinów, organizującym opór przeciwko rusyfikacji Finlandii. Wkrótce zainteresowała się ruchem robotniczym. Wstąpiła do Partii Socjaldemokratycznej i pracowała jako w lewicowym piśmie literackim. W sierpniu 1906 brała udział w powstaniu marynarzy w twierdzy Sveaborg.