Była jedną z osób kontaktowych buntowników w Helsinkach, a jej mieszkanie było wykorzystywane jako punkt kontaktowyHyttinen, Elsi (2012). Kovaa työtä ja kohtalon oikkuja. Elvira Willmanin kamppailu työläiskirjallisuuden tekijyydestä vuosisadan vaihteen Suomessa. Turku: University of Turku. ..
Podczas wojny domowej w 1918 Willman pracowała jako dziennikarka, zaś jej mąż Voitto Eloranta był członkiem sztabu generalnego fińskiej Czerwonej Gwardii na odcinku frontu pod Savo. W obliczu porażek fińskich komunistów w wojnie, Willman wraz z dziećmi uciekła do radzieckiej Rosji, wkrótce potem dołączył do niej Eloranta. Oboje wstąpili do działających w Piotrogrodzie struktur Komunistycznej Partii Finlandii i znaleźli się w opozycji wobec jej komitetu centralnego. Wewnątrzpartyjny konflikt miał tło taktyczne i personalne, ale wiązał się również z postępowaniem części partyjnych liderów, którzy w odróżnieniu od zwykłych fińskich emigrantów w Piotrogrodzie prowadzili wystawny tryb życia, ku oburzeniu szeregowych działaczy.