29 listopada odbył się uroczysty pogrzeb Grodkowskiego. Według danych urzędowych wzięło w nim udział ponad 15 tys. osób, w tym rektorzy i profesura lwowskich uczelni, miejscowi liderzy obozu narodowego oraz liczni duchowni katoliccy. Na ulicach silnie zaznaczała się obecność policji, której funkcjonariusze starali się identyfikować i zatrzymywać potencjalnych prowodyrów. Po zakończeniu uroczystości tłumy lwowian ruszyły z Cmentarza Łyczakowskiego do Śródmieścia, gdzie – mimo wcześniejszych apeli ze strony uczonych i organizacji kombatanckich – rozpoczęły się rozruchy i napady na Żydów. W czasie szarpaniny na ulicy Kopernika został ranny student Zygmunt Zamorski. Po mieście rozeszła się plotka, iż został zastrzelony przez Żydów, co doprowadziło do eskalacji zamieszek. Atakowano żydowskie sklepy, wybijano szyby w żydowskich mieszkaniach, a na ulicach polowano na osoby o „semickim wyglądzie”. W tym ostatnim procederze pomagali motorniczowie lwowskich tramwajów, którzy specjalnie zatrzymywali pojazdy poza przystankami, umożliwiając napastnikom wtargnięcie do środka i bicie żydowskich pasażerów. Policja była zmuszona przesunąć przystanek tramwajowy przy politechnice, aby zapobiec zbiegowiskom i napadom na żydowskich pasażerów. Bojówkarze zaatakowali także pasażerów wysiadających z pociągu na Dworcu Łyczakowskim.