W 1300 r. brał udział w nieudanej obronie Brześcia przed wyprawą wojenną króla czeskiego Wacława II. Do przełomu 1301 i 1302 roku Kujawy były okupowane przez sprzymierzonych z Czechami Krzyżaków, a władzę w Brześciu objął komtur Jan Sas. Następnie Przecław, podobnie jak inni urzędnicy z Kujaw uznali władzę Wacława II, co było warunkiem oddania im urzędów. Po raz ostatni pojawia się na dokumencie czeskiego starosty Kujaw i Pomorza Tassa z Vizmburka z 25 stycznia 1303 roku. Podczas antyczeskiego powstania na Kujawach w latach 1305-06 kasztelanem brzeskim był już Berwold (Berold) z Przewłok.
Przecław Bachorza miał trzech synów: Ubysława, Jałbrzyka i Rozdziała. Ubysław był kasztelanem brzeskim w latach 1307-1326, zaś Rozdział podkomorzym brzeskim w latach 1307-1330. Ubysław i Jałbrzyk uczestniczyli w antyczeskim powstaniu. Urzędy, którymi obdarzono synów Przecława po powrocie do władzy księcia Łokietka świadczą o tym, że Bachorzowie pozostawali z nim w dobrych stosunkach, a władzę księcia Wacława uznali jedynie z konieczności. Bachorzowie otrzymali także liczne dobra ziemskie. Na przełomie XIV i XV wieku potomkowie Przecława posiadali ponad 10 wsi na terenie parafii w Osięcinach i Dąbiu a także na ziemi sieradzkiej.