pecten), rząd kolców rozciągający się od brzusznej podstawy syfonu do pewnego punktu wzdłuż jego długości. Rozmiar, kształt, długość syfonu i grzebienia, różnią się w zależności od gatunku i są bardzo przydatne do identyfikacji rodzaju i gatunku larw komarów.
Larwy bzygowatych (Syrphidae) mają syfon umieszczony na tylnym końcu odwłoka. Zbudowany jest on z pierścieniowatych członów, nachodzących na siebie teleskopowo. Dzięki temu może się składać i wydłużać, nawet na ponad 10 cm, co daje larwie większą swobodę w wyborze stopnia zanurzenia. Wierzchołek syfonu zaopatrzony jest w pęczek rzęsek, który służy utrzymaniu go na powierzchni wody.
U niektórych muchówek syfon ma postać kolca i służy do wkłuwania się w rośliny oraz pobierania z nich powietrza. Wiele roślin wodnych przechowuje tlen (produkt uboczny fotosyntezy) w specjalnych wakuolach. Niektóre owady (np. larwy komarów z rodzaju Mansonia) wkłuwają rurki oddechowe do tych magazynów powietrza i uzyskują bogate zapasy tlenu bez wypływania na powierzchnię wody.
Larwy gatunków z rodzaju widliszek (Anopheles) nie mają syfonu, ale oddychają przez spłaszczone przetchlinki umiejscowione na VIII segmencie odwłoka. Krótki syfon występuje natomiast u poczwarek z tego rodzaju.
Przypisy
Kategoria:Układ oddechowy stawonogów