Stefan Koźmiński (ur. 19 marca 1786, zm. 2 września 1845 we Włocławku) – polski architekt.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny unickiej pieczętującej się herbem Poraj. Ojciec Leon pochodził z Ostromęczyna. Był koadiutorem ks. Michała Koźmińskiego w parafii unickiej we wsi Chłopków, a później proboszczem tej parafii. Matką Stefana była Konstancja Hoffman. Był ósmym z dziesięciorga dzieci Koźmińskich i jednym z dwóch, które zostało ochrzczone i bierzmowane w wierze rzymskokatolickiej oraz otrzymało imiona zachodnich patronów. Motywacją zmiany obrządku mogło być niebezpieczeństwo prześladowań jakie groziły unitom ze strony Rosjan.
Stefan Koźmiński ukończył szkołę w Białej Podlaskiej, gdzie następnie zamieszkał. W latach 1805–1807 pracował w biurze inżyniera okręgu bialskiego. Lata 1807–1822 stanowią lukę w jego życiorysie. W 1822 r. zdał egzamin na budowniczego II stopnia. W kolejnym roku zatrudnił się jako zastępca budowniczego obwodu bialskiego. W latach 1826–1845 był budowniczym okręgu bialskiego. W czasie powstania listopadowego zarząd okręgu został podporządkowany rosyjskiemu komisarzowi wojennemu. Koźmiński pozostał na stanowisku i wspierał działania armii rosyjsiej, pełniąc nieodpłatne dodatkowe funkcje tłumacza i magazyniera, a nawet zapraszając żołnierzy na obiad.