W powstaniu po stronie polskiej uczestniczyli dwaj synowie oraz szwagier Koźmińskiego. W 1837 r. uzyskał stopień urzędnika 9-ej klasy. W latach 1840–1845 był budowniczym okręgu kujawskiego z siedzibą we Włocławku.
Projekty autorstwa Koźmińskiego
Koźmiński projektował domy w stylu klasycystycznym. Były to najczęściej jednopiętrowe, murowane kamienice kryte dachówką, z wysokimi piwnicami przeznaczanymi często na pomieszczenia gospodarcze albo lokale usługowe. Elewacje kamienic cechował bogaty wystrój z boniowaniem na parterze. Balkony posiadały żeliwne balustrady sprowadzane z Warszawy. Dużą wagę przywiązywał do schodów we wnętrzach. Z reguły były to schody drewniane, taflowe. Zdobione balustrady posiadały toczone balasy od frontu i kwadratowe od kuchni. Drzwi posiadały ornamentowane płyciny i żelazne okucia.
Jako budowniczy okręgu bialskiego stworzył projekty Cerkwi św. Onufrego (1826), synagogi z chederem (1826), ratusza (1830) i szkoły wydziałowej. Wzniósł wiele domów odbudowywanych po spaleniu 1/3 zabudowań miasta w 1830 roku. 23 maja 1823 r. wytyczył nowy plan sytuacyjny miasta z uwzględnieniem miejsca na getto żydowskie. Ok. 1830 r.