W ciasnych kadrach jej portretów widać wpływ Lucii Moholy.
W latach 1929–1930 była związana z międzynarodową grupą artystów awangardowych Cercle et Carré, którzy wydawali czasopismo pod tym samym tytułem. Jej fotografie ukazały się także w periodyku „L'Art Contemporain”. Brała udział w kluczowych wystawach fotograficznych tego okresu. Na wystawie Film und Foto w 1929 roku pokazano ponad dwadzieścia jej prac. Gdy w 1931 roku jej zdjęcie pokazano w Nowym Jorku na wystawie Foreign Advertising Photography, pracę porównywano do twórczości Mana Raya i Moholya-Nagya.
Gdy w latach 30. pod wpływem wielkiego kryzysu jej spadek przestał pokrywać koszty życia, założyła studio portretowe, w którym uczyła fotografii. Wśród jej uczennic były m.in. Gisèle Freund i Lisette Model. Fotografowała także na potrzeby komercyjne, tworząc przede wszystkim materiały dla ekskluzywnych marek i świata mody. Fotografując modelki, tworzyła obraz nowoczesnej kobiety poprzez ostre kąty i kontrast geometrycznych wzorów. W fotografii ulicznej traktowała sylwetki ludzi jako abstrakcyjne kształty.