Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. 10 kwietnia 1921 roku został przeniesiony do 3 dywizjonu lotniczego, a 3 sierpnia 1921 roku bezterminowo urlopowany. Po powrocie z urlopu, od 6 lutego 1923 roku, służył jako wykładowca w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych. 31 sierpnia 1923 roku został zwolniony z czynnej służby w Wojsku Polskim i przeszedł do rezerwy. 1 grudnia 1925 roku, jako oficer rezerwy został powołany do czynnej służby wojskowej i przydzielony do 1 pułku lotniczego w Warszawie. 27 marca 1926 roku został skierowany na praktykę w Centralnych Warsztatów Lotniczych. 11 maja 1926 roku otrzymał przydział do 13 eskadry lotniczej. 4 marca 1928 został przemianowany na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1926 i 1. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa. W 1933 roku, w porozumieniu z dowódcami dywizjonów wchodzących w skład 1 pułku lotniczego, opracował projekty godeł eskadr tego pułku. W 1933 roku został przeniesiony do Instytutu Badań Technicznych Lotnictwa. 27 czerwca 1935 roku został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem od 1 stycznia 1935 roku i 42. lokatą w korpusie oficerów aeronautyki. W marcu 1939 roku, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 12. lokatę w korpusie oficerów lotnictwa, grupa techniczna.