Zygmunt Michał Nestorowski (ur. 30 sierpnia 1915 w Hucisku Oleskim, zm. 20 grudnia 1966 w Radnej Górze) – polski zakonnik, kapucynopr. Jerzy Mrówczyński, Polscy kandydaci do chwały ołtarzy, Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej, Wrocław, 1987, s. 180-182.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej, religijnej rodziny chłopskiej. W 1928 został przyjęty do Niższego Seminarium Duchownego w Rozwadowie, które ukończył w 1931. We wrześniu tego samego roku rozpoczął nowicjat w Sędziszowie, gdzie przyjął imię Zygmunt. 29 sierpnia 1932 złożył pierwsze śluby zakonne i został skierowany do Krakowa, gdzie dokończył szkołę średnią (maturę zdał 29 maja 1935). Odbył studia teologiczno-filozoficzne i 3 września 1939 otrzymał święcenia kapłańskie.
Uciekając przed represjami niemieckimi dotarł do Radecznicy. Z powodu choroby dłuższy czas pozostał na Lubelszczyźnie, skąd przedostał się do Warszawy, a pod koniec października 1939 wrócił do Krakowa. Pozostał tu krótko, ponieważ skierowano go do rodzinnego Huciska Oleskiego, gdzie wstąpił w szeregi Armii Krajowej jako kapelan. Wieś była jednym z wielu miejsc, w których polscy mieszkańcy stali się ofiarą rzezi wołyńskiej, czego był świadkiem. Pomagał licznym ofiarom Ukraińców, a także, w 1942 organizował pomoc dla powodzian z terenów Podkarpacia.