Wen Zhengming (, ur. w 1470 w Suzhou, zm. w 1559 tamże) – chiński malarz, wraz z Shen Zhou najwybitniejszy przedstawiciel szkoły Wu, tradycyjnie zaliczany do tzw. „czterech mistrzów dynastii Ming”.
Życiorys Urodził się jako Wen Bi () w rodzinie urzędniczej; starannie wykształcony, nie odnosił jednak sukcesów – między 1495 a 1522 co najmniej dziesięciokrotnie oblał egzaminy urzędnicze i dopiero w 1523 rekomendacja gubernatora prowincji pozwoliła mu osiągnąć oficjalne stanowisko w stolicy. Przez trzy lata pracował w Akademii Hanlin jako konsultant, kompilując kronikę panowania cesarza Zhengde. Zawiść innych urzędników, którzy nie cenili artysty, uważając go za „rzemieślnika-malarza”, nie zaś za uczonego, spowodowała, że Wen był nieszczęśliwy na dworze i w końcu 1526 roku zrezygnował z funkcji. Po powrocie do rodzinnego Suzhou poświęcił się malarstwu, poezji i kaligrafii, odmawiając pełnienia wszelkich funkcji urzędowych i unikając kontaktów z politykami. Z natury raczej powściągliwy (jako młody człowiek nie brał udziału w obficie zakrapianych przyjęciach i nocnym życiu popularnym wśród jego przyjaciół w Suzhou), otoczył się kręgiem poetów i malarzy, adresując swoją twórczość głównie do podobnych mu intelektualistów.