W odróżnieniu od bardziej śmiałego stylu Shen Zhou, malarstwo Wen Zhengminga jest delikatniejsze, niektóre dzieła mają charakter niemalże rysunków, lekko tylko podkoloryzowanych. Nawiązywał Wen do stylu malarstwa wielkich mistrzów epoki Yuan, kontynuowanego za czasów mingowskich przez m.in. Wang Fu. Niektóre z jego obrazów są tak bliskie stylowi czasów Yuan, że trudno je odróżnić, a im Wen stawał się starszy, tym wyraźniej odbija się w jego dziełach poważny i surowy duch malarstwa tej epoki. Przykładem są jego późne krajobrazy, których powtarzającym się elementem są pokrzywione, stare drzewa, umieszczone w nagim, ledwo naszkicowanym krajobrazie złożonym z kilku skał, wodospadu czy strumyka. Wen pracował jednak w kilku stylach, których znajomość zawdzięczał swoim studiom historycznym – w szczególności wpływ na niego mieli wybrani artyści epoki Song jak Li Tang, Mi Fei czy Li Gonglin, aczkolwiek nigdy nie posuwał się do tak bliskiego naśladownictwa stylu songowskiego jak współcześni mu Tang Yin czy Qiu Ying.