masa ciała – 128,6–168,2 g u samców, 103–168,6 g u samic. Upierzenie wydaje się rozczochrane. Pióra głowy ochrowe z ciemnymi stosinami. Obecny rdzawy czub. Górna część grzbietu brązowa, pokryta paskowanym wzorem tworzonym przez białe stosiny i jasnoszare krawędzie. Niższa część grzbietu biała, kuper płowy. Pokrywy skrzydłowe ciemnobrązowe z białymi krawędziami. Pozostałe partie skrzydła ciemnobrązowe, wewnętrzne chorągiewki piór rdzawe, zewnętrzne z jasnoszarymi krawędziami. Ogon czarniawy (środkowa para sterówek ciemnobrązowa), z żółtawą nasadą. Przez końcówki sterówek T2–T4 przebiega szeroki biały pas. Spód ciała ma barwę od ochrowej po białawą. Pierś i gardło pokrywają brązowe pasy. Obszar nagiej skóry z przodu głowy żółty po groszkowozielony. Tęczówka od żółtej po pomarańczową. Dziób pomarańczowy po żółty. Nogi niebieskoszare. W upierzeniu nie występuje dymorfizm płciowy.
Zasięg występowania Według szacunków BirdLife International zasięg występowania guiry pokrywa około 10,6 mln km². Obejmuje wschodnią i południową Brazylię od skrajnie południowej części stanu Amapá i Pará na południe po Boliwię, Paragwaj, północną i wschodnią Argentynę oraz Urugwaj. W XIX i XX wieku zasięg guiry poszerzył się ze względu na wycinkę lasów.