Ekologia i zachowanie Guiry unikają środowisk zalesionych. Środowiskiem ich życia są wtórne zarośla, pokryta suchymi drzewami i krzewami sawanna, pampa, pastwiska i nadbrzeżne wydmy. Występują od poziomu morza do ponad 1200 m n.p.m. Zamieszkują suchsze obszary niż kleszczojady gładkodziobe (Crotophaga ani), z którymi dzielą dużą część zasięgu. Żerują na ziemi. Odpoczywają na drzewach grupowo w nocy i podczas chłodnej pogody. Pożywieniem guir są owady (w tym prostoskrzydłe i termity), stanowiące główną zdobycz, pajęczaki, płazy bezogonowe, jaszczurki, węże, jaja i pisklęta małych ptaków.
Lęgi mały|240px|Jaja z kolekcji muzealnej W tropikalnej części Brazylii guiry gniazdują w porze suchej od maja do sierpnia; w okolicy Brasílii – podczas deszczów od sierpnia do listopada, a według innego źródła również od grudnia do marca; w okolicy Rio de Janeiro – od sierpnia do listopada; w Rio Grande do Sul – od listopada do lutego. W Urugwaju okres lęgowy trwa od listopada do grudnia, w Argentynie – od października do lutego. W Paragwaju zniesienia stwierdzano od października do stycznia.